ปฏิบัติธรรมให้เห็นธรรม

  1. ธรรมครูอาจารย์
  2. นิทานอิงธรรมะ
  3. ธรรมะหลวงปู่ฤาษีลิงดำ
  4. บทสวดมนต์
next
prev

ค้นหาข้อความ

"ทำกรรมดี ย่อมมีสง่าราศี
มีเกียรติคุณชื่อเสียง มีแต่คน
เคารพนับถือยกย่องบูชา
เฟื่องฟุ้งฟูลอยน้ำเหมือนน้ำมันลอย
ถึงจะมีศัตรูหมู่ร้ายจงใจเกลียดชัง
มุ่งร้าย อิจฉาริษยา แช่งด่าให้จม ก็
ไม่สามารถจะเป็นไปได้ กลับจะแพ้
เป็นภัยแก่ตัวเอง
ขอให้จงตั้งใจกล้าหาญ พยายาม
ทำแต่กรรมดีๆโดยไม่มีความเกรงกลัว
หวั่นไหวต่ออุปสรรคใด ๆทั้งสิ้น ผู้ที่มี
ความเลื่อมใสในคุณพระรัตนตรัย ผู้ที่มี
โชคดี ผู้ที่มีความสุข และผู้ที่มีความเจริญ ประสงค์ใดสำเร็จสมประสงค์ ก็คือผู้ที่ประกอบกรรมดี ทำแต่ความดีอย่างเดียวนั่นเอง.. "
(ธมฺมวิตกฺโก ภิกฺขุ)
ผู้ถาม : “สอนให้เด็กสวดมนต์ภาวนาปรากฏว่าพูดผิดบ้าง ถูกบ้าง เพี้ยนบ้างเป็นการบาปหรือเปล่าเจ้าคะ…?”
หลวงพ่อ : “ไม่บาป เป็นบุญนี่มันอยู่ที่การตั้งใจ ตั้งใจเป็นกุศลใช่ไหมพูดถูกบ้างผิดบ้าง ไม่เป็นไรสำคัญตัวแรกสวดมนต์อาจจะไม่ถูกก็ได้ แต่ตั้งใจเคารพพระพุทธเจ้า พระธรรมและพระอริยสงฆ์ใช้ได้เลย
มันมีตัวอย่างพระเทศน์กัน คือเป็นอย่างนี้นะนี่ไม่ใช่เรื่องบุญ เรื่องฤทธิ์อาจารย์สอนพระเจริญพระกรรมฐานภาวนาว่า“นะโมพุทธายะ” ท่านบอกว่าภาวนาไปๆ แล้วเกิดเหาะได้ เหาะไปลงยอดเขาแห่งหนึ่ง แล้ว
ก็ยังไม่กลับ ทีนี่ก็เกิดหิวขึ้นมาก็นึกในใจว่าจะกินอะไรหว่า ว่า “นะโมพุทธายะ” ตักหินไม่อ่อน
จะกินหิน เอาหินเป็นขนมแล้วนะ
เลยว่า “นะโมพุทธาแย่ะ” พอว่า “นะโมพุทธาแยะ”
หินก็อ่อนเหมือนกับวุ้น ก็ตักกินอิ่มทุกวัน
ต่อมาวันหนึ่ง คิดถึงอาจารย์ตอนนี้ก็ว่า “นะโมพุทธาแยะ” วันละ ๒ เวลา ลืม “นะโมพุทธายะ” เลยล่อ “นะโมพุทธาแยะ” ทุกวันพอนึกถึงอาจารย์ก็นึกถึง “นะโมพุทธาแยะ”ก็เหาะถึงอาจารย์พอถึงอาจารย์ก็เล่าให้อาจารย์ฟังว่า“ผมภาวนา “นะโมพุทธาแย่ะ” ดีจริงๆ ครับเหาะก็ได้ เสกหินเป็นขนมก็ได้ อยากจะกินน้ำว่า
“นะโมพุทธาแยะ” ก็มีบ่อน้ำให้กิน”
อาจารย์ฟังแล้วมันผิดนี่หว่า ก็บอก“คุณ ความจริงที่สอนไปสอนตัวผู้นะ แต่คุณว่า “นะโมพุทธาแยะ” นั่นตัวเมีย แต่ความจริงกลับเป็นตัวผู้ดีกว่า”พอกลับมาเล่นตัวผู้เหาะไม่ได้เลย นี่มันอยู่ที่การตั้งใจ ศัพย์ว่าผิดไม่เป็นไร แต่จิตใจมันทรงธรรมใช่ไหม คือถ้าว่าผิดไปบ้างไม่เป็นไรใจเป็นอกุศลอันนี้ไม่บาปนะ เป็นบุญ”
ตอบปัญหาธรรมโดยหลวงพ่อฤาษี วัดท่าซุง
(ธัมมวิโมกข์ ฉบับที่ ๖๕ หน้า ๑๑๙)
ผู้ถาม : ลูกขอได้โปรดให้หลวงพ่อแนะนำเรื่องการดำรงชีวิตให้มีความสุข จะปฏิบัติอย่างไรดีเจ้าคะ..?
หลวงพ่อ : ไม่ยาก ๆ
(๑.) กินข้าวได้มาก ๆ
(๒.) นอนหลับดี
(๓.) ขี้หมดท้อง...(หัวเราะ)
เอาอย่างนี้ดีกว่าง่ายดี ตามแบบของ
สังคหวัตถุ ๔ ง่ายดี
(๑.) ทาน การให้ รู้จักการสงเคราะห์
ซึ่งกันและกันระหว่างเพื่อนบ้าน เขาไม่มีแกง
เรามีแกง เราให้เขา เราไม่มีน้ำพริก เขามีน้ำพริก เขาให้เรา รู้จักยื่นโยนซึ่งกันและกันเป็นปัจจัยให้เกิดความสุข
(๒.) ปิยวาจา ปิยะ แปลว่า ที่รัก พยายามพูดให้เป็นที่รักของบุคคลผู้รับฟัง เขาชอบใจแบบไหนพูดแบบนั้น
(๓.) อัตถจริยา รู้จักการช่วยเหลือซึ่งกันและกันตามสมควรทางกาย
(๔.) สมานัตตตา ไม่ถือตัวถือตน
แค่นี้มีความสุขเยอะแล้ว ไปไหนคนเกลียดน้อย
จะหาว่าคนไม่เกลียดเลยไม่มีนะ
คนที่ไม่ถูกใครเกลียดเลย คือคนที่ยังไม่เกิด
ฉะนั้น คนที่เกิดย่อมได้รับการโดนเกลียด
และย่อมได้รับคำนินทาด้วย
แม้แต่พระพุทธเจ้ายังถูกนินทา