ปฏิบัติธรรมให้เห็นธรรม

  1. ธรรมครูอาจารย์
  2. นิทานอิงธรรมะ
  3. ธรรมะหลวงปู่ฤาษีลิงดำ
  4. บทสวดมนต์
next
prev

ค้นหาข้อความ

ให้น้อมเข้ามาค้นคว้ากรรมฐาน ๕ นี้ เกศา ผม, โลมา ขน, นขา เล็บ, ทันตา ฟัน, ตโจ หนัง ตะจะปริยันโต มีหนังหุ้มอยู่เป็นที่สุดรอบ ปูโรนานัปปการัสสะอสุจิโน เต็มไปด้วยของไม่สะอาด มีประการต่าง ๆ นี้แหละ ลืมตาขึ้นมา ให้มันเห็น แล้วตั้งใจทำอยู่อย่างนั้น ไม่ใช่ทำวันเดียว เดือนหนึ่ง หรือปีหนึ่ง ทำเอาตาย เอาชีวิตเป็นแดน

หลวงปู่ขาว อนาลโย

ในภาพอาจจะมี 1 คน

“...สัตว์ทั้งหลายติดในความสุข หนอนในส้วมก็ติดสุขของหนอน ไม่ต้องการออกจากส้วมไป ผู้มีปัญญแก่กล้าไม่ติดในสุข เพราะเห็นว่ามันเป็นทุกข์ทั้งนั้น จึงเพียรพยายามละกิเลสของตน...”

โอวาทธรรมหลวงปู่มหาเจิม ปญฺญาพโล วัดสระมงคล ต.สระสี่มุม อ.กำแพงแสน จ.นครปฐม

ในภาพอาจจะมี 1 คน, ข้อความ และสถานที่ในร่ม

อทุกท่านโปรดทราบว่า พรอันนี้เป็นพรตลอดชีวิต ฟังเมื่อไรได้พรนี้เมื่อนั้น หรือว่าอ่านเมื่อไรก็เป็นอันว่าท่านได้พรนี้เมื่อนั้นเช่นเดียวกัน

ในฐานะที่อาตมาเป็นสาวกขององค์สมเด็จพระบรมโลกเชษฐ์สัมมาสัมพุทธเจ้า ขออาราธนาคุณพระศรีรัตนตรัย มีพระพุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ และสังฆรัตนะ ทั้ง ๓ ประการ ขอจงอภิบาลบรรดาท่านพุทธบริษัททุกท่าน ที่กล่าวนามมาแล้วทั้งหมด ให้มีแต่ความสุขสวัสดิ์พิพัฒนมงคล สมบูรณ์พูนผล

และจงเจริญไปด้วยจตุรพิธพรชัยทั้ง ๔ ประการมีอายุ วรรณะ สุขะ พละ และปฏิภาณ ปรารถนาสิ่งใดขอให้ได้สิ่งนั้นสมความปรารถนา แต่สิ่งที่ลืมไม่ได้ขอบรรดาท่านทั้งหลาย ทุกคน จงเป็นคนมีความปลอดภัยด้วยประการทั้งปวง และจงมีความร่ำรวย ทุกสิ่งทุกอย่างที่ปรารถนา ให้ปรารถนาสมหวัง ด้วยประการทั้งปวง เทอญ

ก็ต้องขออนุโมทนาในด้านความดีของบรรดาท่านทั้งหลาย คือว่า พรนี้ขอให้สำเร็จแก่บรรดาท่านพุทธบริษัททุกคน จะอยู่ที่ไหน จะฟังที่ไหน จะอ่านเมื่อไร ขอให้มีความปรารถนาสมหวังตามพรทุกประการเมื่อนั้น เทอญ

🙏

หลวงพ่อพระราชพรหมยานให้พร ลูกศิษย์มาแสดงมุทิตาจิต ในโอกาส พระสุธรรมยานเถระ ได้เลื่อนสมณศักดิ์เป็น พระราชพรหมยาน
อ้างอิง - หนังสืออ่านเล่น โดย ส. สังข์สุวรรณ เล่มที่ ๑๑

ใครเคยได้ยินนิทานหลวงตาเรื่องกล้วยสองหน่วยบ้าง เป็นเครื่องเตือนพวกศรัทธาญาติโยมทั้งหลายโดยเฉพาะพวกแม่ออก และเป็นเครื่องเตือนพระได้อย่างดียิ่งเลย เรื่องราวมันเป็นยังไง

เขาบอกมันมีวัดหนึ่ง พระเณรอยู่ในวัดก็เป็นพระหนุ่มเณรน้อย แต่ว่ามีหลวงตาอยู่รูปหนึ่ง หลวงตาก็มีอายุมากแล้ว ก็ออกไปบิณฑบาตด้วยกัน ชาวบ้านก็ทุกข์ยากจน ก็ใส่แต่ข้าวเปล่ามา ข้างวัดก็มีบ้านหลังหนึ่ง มีแม่หม้ายอยู่คนหนึ่ง แม่หม้ายก็อยู่คนเดียว ก็ปลูกกล้วยอยู่ ทีนี้กล้วยมันสุก แกก็เอากล้วยมาใส่บาตรพระ ก็ใส่องค์ละลูก พอมาถึงหลวงตา แม่หม้ายคนนี้จะคิดว่าพระหนุ่มเณรน้อยจะอดอยากขาดเขินบ้างก็ไม่เป็นไรเพราะร่างกายกำลังสมบูรณ์ มันก็พอทนได้ แต่หลวงตานี่อายุก็มากแก่ชราภาพแล้ว ถ้าอดอยากขาดเขินไปนี่ก็จะทนไม่ได้ ร่างกายจะทรุดโทรม

ด้วยความเมตตาด้วยความสงสารหลวงตาที่มีอายุมาก แม่ออกแม่หม้ายก็ใส่ไปสองลูก แต่ใส่พระเณรองค์อื่นใส่ลูกนึง พอมาถึงหลวงตาก็ใส่สองลูก

พอวันต่อมาก็แบบเดียวกันอีก ใส่องค์ละลูกพอ มาถึงหลวงตาก็ใส่สองลูก ก็เป็นอยู่อย่างนั้น หลวงตาก็เริ่มคิดลึกในใจไหมล่ะ มันมีอะไรวะ มีความหมายอะไรวะ คนอื่นก็ให้ลูกเดียว พอเรามาให้สองลูก แม่ออกมาก็ให้ด้วยความเมตตา หลวงตาอายุแก่ชราภาพร่างกายทรุดโทรม ถ้าอดอยากขาดเขินร่างกายจะทรุดโทรมลง แต่พระหนุ่มเณรน้อย อดอยากขาดเขินยังไงก็ยังพอทนได้ พอหลายวันหลวงตาก็ชักคิดลึกแล้ว แม่ออกมีอะไรน๊อ ชักจะเหล่ ๆ ตาหวาน ๆ เยิ้มใส่แล้ว

เอาไปเอามาหลวงตาก็สึกนุ่งเสื้อผ้าไปหาแม่ออกนั่นแหละ แม่ออกก็ว่า อ้าว หลวงตาจะสึกมาทำไม อายุแก่เฒ่าอย่างนี้แล้ว บวชอยู่ก็ดีแล้ว สึกออกมาจะไปทำมาหากินได้ยังไงล่ะ จะไปทำไร่ไถนาไหวเหรอ จะไปหาเลี้ยงปากเลี้ยงท้องได้ยังไง

หลวงตาก็ว่า แน๊ กล้วยสองหน่วยล่ะน่า แม่ออกก็ว่า หลวงตาอยู่เป็นพระก็ดีอยู่แล้ว ญาติโยมก็อุปถัมภ์ใส่บาตรไม่ให้ไม่ให้ขาด แล้วยังสึกมาทำไม หลวงตาก็ว่า แน๊ กล้วยสองหน่วยล่ะน่า

พอแม่ออกเข้าใจความหมาย ก็ โอ้ยย กู ด้วยความเมตตา ด้วยความปรารถนาดี หลวงตามาคิดลามก ก็ด่าเปิงออกไป

อันนี้เป็นคติเตือนพวกแม่ออกทั้งหลายที่เกี่ยวข้องกับพระ มาอุปถัมภ์อุปฐากพระ ให้รู้จักประมาณ ให้รู้จักว่าเราเป็นผู้หญิง แต่พระท่านเป็นนักบวช เราจะเข้ามาเกี่ยวข้องยังไงก็ให้มีประมาณมีขอบเขตอย่าล่วงล้ำเกินไป อย่าเกินขอบเขต พอเกินขอบเขตก็ไม่สวยไม่งาม สังคมข้างนอกก็มองก็ติเตียน เป็นโลกวัชชะ โลกเขาติเตียน เอ ผู้หญิงคนนี้มันมีอะไรกับครูบาอาจารย์กับพระเจ้าพระสงฆ์ทำไมมีความสนิมสนม ทำไมเข้าคลุกคลีเข้าใกล้ชิดอย่างนั้นอย่างนี้

บางทีแม่ออกก็ด้วยความปรารถนาดี ปรารถนาบุญนั่นแหละ แต่บางทีพระก็คิดลึกเกินไปก็มีใช่ไหมล่ะ เหมือนหลวงตากล้วยสองหน่วยนั่นล่ะ เพราะฉะนั้น ก็เป็นเครื่องเตือนพระเหมือนกัน ว่าที่เขาให้เรานี่ เขาให้ด้วยความเคารพ ด้วยความศรัทธา ด้วยความเข้าใจว่าเราเป็นผู้ปฏิบัติธรรม ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ เพราะฉะนั้นแม้เราไม่ใช่พ่อแม่ลูกหลานเขา ไม่ใช่ญาติพี่น้องเขา เขาก็ยังเอาของดีของเลิศของประเสริฐที่สุดมาให้เรา เขาให้เราเขาไม่เพียงแต่ให้ เขายังยกมือท่วมหัวสาธุ เขามาให้พระเจ้าพระสงฆ์ด้วยน้ำจิตน้ำใจ ก็ต้องระลึกถึงบุญคุณอันนี้ล่ะ คิดให้ดี ถ้าจะคิดไปในทางต่ำทางทราม คิดไปในทางลามก นอกลู่นอกทาง คิดเตือนเจ้าของสักหน่อยนึง เป็นเครื่องสะกิดตัวใจเจ้าของสักหน่อยนึง

อันนี้แหละนิทานหลวงตากล้วยสองหน่วย จึงเป็นคติเตือนอย่างดีทั้งโยมโดยเฉพาะพวกผู้หญิง แล้วก็เตือนทั้งพระเจ้าพระสงฆ์ได้อย่างดียิ่ง ให้รู้จักคิดรู้จักประมาณ ประมาณในการเกี่ยวข้องของตนเอง ให้มีขอบมีเขต ถ้ามีขอบมีเขตแล้ว สวยงามทั้งหมด งามหมด สังคมข้างนอกเขามองเห็นเขาก็เกิดศรัทธา เกิดความเลื่อมใส เกิดการยกย่องเชิดชู แต่ถ้าไม่รู้ประมาณ ใครเห็นใครสัมผัสเขาก็ตำหนิติเตียน เพราะฉะนั้นทุกคนให้พาไปจำไว้เด้อ ฟังแล้วก็จำไว้ ไม่ใช่ฟังเล่นๆนะ เป็นคติเตือนตัวเราเอง

พระอาจารย์สุธรรม สุธัมโม
๑๙ มิถุนายน ๒๕๖๓

ในภาพอาจจะมี 1 คน, กำลังนั่ง และแว่นกันแดด