ปฏิบัติธรรมให้เห็นธรรม

  1. ธรรมครูอาจารย์
  2. นิทานอิงธรรมะ
  3. ธรรมะหลวงปู่ฤาษีลิงดำ
  4. บทสวดมนต์
next
prev

ค้นหาข้อความ

ในภาพอาจจะมี หนึ่งคนขึ้นไป, ผู้คนกำลังนั่ง และสถานที่ในร่ม

เรื่องเล่าสอนใจ....หลวงปู่บุญส่ง ฐิตสาโร
.
"ยังไงก็รีบเร่งทำบุญทำทานเสริมสร้างบารมีกันนะ เรายังไม่เคยเห็นใครชีวิตย่ำแย่เพราะการทำบุญเลย แต่ต้องเป็นการทำบุญอย่างมีสติสัมปชัญญะนะ ยังไงก็รีบรวยเสียให้เข็ดตั้งแต่หนุ่มๆสาวๆกันล่ะ"
.
โกเดี้ยน...เศรษฐีผู้กลับใจ
(เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงของคหบดีผู้มีฐานะร่ำรวยมากคนหนึ่งใน จ.สุพรรณบุรี)
.
โกเดี้ยนเป็นคหบดีที่มีฐานะร่ำรวยมากคนหนึ่งในจ.สุพรรณบุรี แต่โกเดี้ยนไม่ชอบทำบุญ ชอบแต่เผากระดาษเงินกระดาษทอง มัคทายกสนิทและรู้จักกับโกเดี้ยน ก็เลยหวังดีมักจะชวนโกเดี้ยนทำบุญบ่อยๆ แต่โกเดี้ยนก็จะขอผัดผ่อนตลอด...ไว้ก่อนๆๆ
.
หลังจากนั้นไม่นานมัคทายกและโกเดี้ยนก็ถึงแก่อายุขัยในเวลาไล่เลี่ยกัน ยมฑูตได้รับคำสั่งให้มารับตัวโกเดี้ยนเพราะโกเดี้ยนถึงอายุขัยแล้ว ยมฑูตก็มารับตัวโกเดี้ยนไปยังสถานที่แห่งหนึ่่ง ระหว่างทางโกเดี้ยนพบเห็นคนเดินไปเส้นทางเดียวกับโกเดี้ยนเยอะแยะมาก บางคนก็รู้จัก บางคนก็ไม่รู้จัก ระหว่างเดินทางไป โกเดี้ยนก็หิวน้ำมากเลยขอยมฑูตขอน้ำกินหน่อย แต่ยมฑูตก็ไม่สนใจ นำโกเดี้ยนเดินไปเรื่อยๆ
.
สักพักโกเดี้ยนเหลือบสายตาไปเห็นมัคทายกนั่งอยู่บนแคร่ แถมมีอาหารเรียงรายล้อมเต็มไปหมด ล้วนแต่น่ากินทั้งนั้น โกเดี้ยนจึงปรี่เข้าไปทักมัคทายากและขอน้ำกินหน่อย ตัวมัคทายาก็รู้ดีว่าอาหารพวกนี้ โกเดี้ยนกินไม่ได้ แตะต้องไม่ได้เพราะเป็นของใครของมัน แต่ก็ไม่กล้าบอกโกเดี้ยน กลัวเสียน้ำใจ ก็เลยเชื้อเชิญให้โกเดี้ยนกิน แปปเดียวโกเดี้ยนก็ร้องโวยวายบอกมัคทายกว่า ลื้อกินไปล่ายยังงายอ่า ร้อนไปหมดเลย แตะอะไรก็ร้อนไปหมด มัคทายกเลยบอกโกเดี้ยนว่าของพวกนี้แบ่งกันกินไม่ได้ ของๆใครก็เป็นของๆคนนั้น ใครทำอะไรก็ได้อย่างนั้น ของโกเดี้ยนอยู่มุมโน้น แล้วก็ชี้ไปที่กองกระดาษกองนึง โกเดี้ยนก็เดินไปดูเป็นกระดาษเงินกระดาษทอง ซึ่งกินไม่ได้ โกเดี้ยนผิดหวังปนกระหายน้ำมากๆ แต่ยมฑูตก็ไม่สนใจจึงนำตัวโกเดี้ยนเดินทางต่อไปหาท่านยมราช
.
พอท่านยมราชเห็นโกเดี้ยน ก็อุทานตวาดว่ายมฑูตทันทีว่า ไม่ใช่โกเดี้ยนคนนี้ ในจังหวัดนี้มีคนชื่อโกเดี้ยน 2 คนแต่ต่างอายุกันและก็มีเมียชื่อเดียวกันแต่ก็ต่างอายุกัน ยมฑูตจับมาผิดตัวให้รีบนำกลับไปด่วน ก่อนที่ญาติของโกเดี้ยนจะเผาร่าง เดี๋ยวจะเกิดปัญหาใหญ่
.
ยมฑูตก็รีบเร่งนำตัวโกเดี้ยนกลับ จนมาถึงสถานที่แห่งนึง โกเดี้ยนกระหายน้ำมากๆ พอดีเหลือบไปเห็นน้ำก็เลยจะก้มลงไปกิน ยมฑูตก็ถีบโกเดี้ยนตกลงไปทันที
.
พอโกเดี้ยนลืมตาขึ้นมา ก็รู้สึกตัวว่าตัวเองน่าจะอยู่ในโลงศพมืดๆ ก็เลยดิ้นๆถีบๆโลงศพ คนในงานที่มาร่วมงานศพโกเดี้ยนต่างตกใจตื่นวิ่งหนีกันหมด มีชายแก่ขี้เมาแค่คนเดียว พอได้ยินเสียงตะกุกตะกักก็เลยตะโกนใส่โลงว่า "แหม! โกเดี้ยนเฮี้ยนขนาดนี้เชียวหรือ แต่เราไม่กลัว" ว่าแล้วก็ไปเอาชะแลงมางัดโลงศพ พอเปิดฝาโลงมาก็เห็นโกเดี้ยนทำตาปริบๆ ก็เลยเอาตัวโกเดี้ยนออกมาจากโลงศพ
.
ทุกคนต่างรีบกรูกันเข้ามาสอบถามอาการโกเดี้ยนกันใหญ่ แต่โกเดี้ยนไม่มีแรงได้แต่ขยับปากขอน้ำๆกินหน่อย หลังจากทานน้ำเสร็จ ทุกคนต่างก็สอบถามว่าเป็นอะไรยังไงกัน แต่โกเดี้ยนโบกไม้โบกมือว่าขอนั่งพักให้หายเหนื่อยก่อน แล้วเดี๋ยวจะเล่าให้ฟังในทีเดียวเลย ชาวบ้านต่างก็เอาอาหาร เอาน้ำมาให้โกเดี้ยนกิน และต่างบีบนวดตัวของโกเดี้ยน
.
สักพักใหญ่ๆ โกเดี้ยนพอหายเหนื่อยและพอมีแรง เลยเล่าเรื่องราวต่างๆที่ไปประสบพบเจอมา ทั้งเรื่องเจอคนรู้จักและไม่รู้จัก เจอมัคทายาที่มีของกินดีๆเต็มไปหมด
.
พอเล่าจบ โกเดี้ยนก็บอกว่า "พอกันที พอแล้วๆ ต่อไปจะรีบเร่งทำบุญทำทาน อั๊วจะไม่เอาแต่เผากระดาษเงินกระดาษทองเลี้ยว พวกลื้อก็รีบเร่งทำบุญ ทำทาน เสริมบารมีให้ตัวเองน้า ของแบบนี้เป็นของเฉพาะตน ของใครก็ของมัน แบ่งกันไม่ได้....อั๊วเข็ดเลี้ยววววววว"

ในภาพอาจจะมี หนึ่งคนขึ้นไป, ผู้คนกำลังนั่ง และสถานที่ในร่ม

ความสงสัยที่หลวงปู่ขาวเรียนถามหลวงปู่มั่นนั้นมีว่า

"ในครั้งพุทธกาล ตามประวัติว่ามีผู้สำเร็จมรรคผลนิพพานมาก
และรวดเร็สกว่าสมัยนี้ซึ่งไม่ค่อยมีผู้ใดสำเร็จกัน
แม้ไม่มากเหมือนครั้งโน้น หากมีการสำเร็จได้
ก็รู้สึกว่าจะช้ากว่ากันมาก"

หลวงปู่มั่นย้อนถามทันทีว่า

"ท่านทราบได้อย่างไร สมัยนี้ไม่ค่อยมีผู้สำเร็จมรรคผลนั้น
แม้สำเร็จได้ก็ช้ากว่ากันมาก ดังนี้"

หลวงปู่ขาวตอบว่า

"ก็ไม่ค่อยได้ยินว่าใครสำเร็จเหมือนครั้งโน้น
ซึ่งเขียนไว้ในตำราว่าสำเร็จกันครั้งละมากๆ
แต่ละครั้งที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมโปรด
ตลอดการบำเพ็ญในสถานที่ต่างๆ
ก็ทราบว่าท่านสำเร็จรวดเร็วและง่ายดายจริงๆ
น่าเพลินใจด้วยผลที่ท่านได้รับ
แต่สมัยทุกวันนี้ ทำแทบล้มแทบตาย
ก็ไม่ค่อยปรากฏผลเท่าที่ควรแก่เหตุบ้างเลย
อันเป็นสาเหตุให้ผู้บำเพ็ญท้อใจและอ่อนแอ
ต่อความเพียร"

หลวงปู่มั่นถามกลับคืนว่า

"ครั้งโน้นในตำราท่านแสดงไว้ด้วยหรือว่า
ผู้บำเพ็ญล้วนเป็นผู้สำเร็จอย่างรวดเร็วและง่ายดายทุกรายไป
หรือมีทั้งผู้ปฏิบัติลำบากทั้งรู้ได้ช้า
ผู้ปฏิบัติลำบากแต่รู้ได้เร็ว
ผู้ปฏิบัติสะดวกแต่รู้ได้ช้าและผู้ปฏิบัติสะดวกทั้งรู้ได้เร็ว
อันเป็นไปตามประเภทของบุคคลที่อุปนิสัยวาสนายิ่งหย่อนต่างกัน"
----------------------------------
#โอวาทธรรมของพระอาจารย์มั่น_ภูริทัตโต
#แสดงเพื่ออบรมพระอาจารย์ขาว_อนาลโย
#เมื่อสมัยจำพรรษาร่วมกัน

ในภาพอาจจะมี 2 คน

ก่อนเข้าพรรษาปี ๒๔๙๖ หลวงพ่อเถาะซึ่งเป็นญาติของหลวงปู่ และบวชเมื่อวัยชราแล้ว ได้ออกธุดงค์ติดตามท่านอาจารย์เทสก์ ท่านอาจารย์สาม ไปอยู่จังหวัดพังงาหลายปี กลับมาเยี่ยมนมัสการหลวงปู่ เพื่อศึกษาข้อปฏิบัติทางกัมมัฏฐานต่อไปอีกจนเป็นที่พอใจแล้ว

หลวงพ่อเถาะพูดตามประสาความคุ้นเคยว่า หลวงปู่สร้างโบสถ์ ศาลา ได้ใหญ่โตสวยงามอย่างนี้ คงจะได้บุญได้กุศลอย่างใหญ่โตทีเดียว

หลวงปู่ตอบว่า

“ที่เราสร้างนี่ก็เพื่อประโยชน์ส่วนรวม ประโยชน์สำหรับโลก สำหรับวัดวาศาสนาเท่านั้นแหละ ถ้าพูดถึงเอาบุญเราจะมาเอาบุญอะไรอย่างนี้”

ในภาพอาจจะมี 1 คน, กำลังนั่ง และสถานที่ในร่ม